Pagadian City, Philippines
May duha ka ulod, maut kaayo ang mga dagway--
Sa ilang kaugalingon wala gani sila malipay;
Ug samtang ang duha nagsud-ong sa usa'g-usa,
Nagpuot ang ilang dughan sa labihang kahingawa.
Sa diha nga sila sa kadahonan nagkamang-kamang,
Kalit lamang misakdap kining usa ka alibangbang--
Ang duha ka ulod gibati'g tumang kaibog,
Uban ang kataha ug talagsaon nga kaikog.
Ang alibangbang matahum uyamot nga sud-ongon,
Labi na gayud ang mga paku niini nga mabulokon;
Samtang ang iyang lawas sama ra usab sa ulod,
Nga sa huyohoy sa hangin nagapa-anud-anud.
Ug, busa, ang duha ka ulod may dakung pangandoy
Nga ang kinaiyahan unta kanila malooy,
Aron sila 'pod mamahimo nga mga alibangbang
Ug maka-ambit sa haruhay ug malipayong kahimtang.
Si alibangbang nakadungog sa ilang mga yagubyog--
Miduol kini ug mitambag sa duha ka mga ulod
Kon unsa ang angay nilang pagabuhaton.
Aron mahimugso ang ilaha nga gipanamkon.
Mitug-an kini nga siya kanhi usa usab ka ulod
Kay sa maong kahimtang ang kinabuhi magsugod,
Tapus siya makagawas sa iyang linunhan
Diha pa maangkon ang hingpit niya nag kagawasan.
Sa usa ka dyutayng puntil nga sa dahon nahisab-it,
Ang usa sa mga ulod mitubag sa dakung hagit;
Apan sa kangiub ug kaigang wala siya makaagwanta,
Milugos sa paggula nga dili pa unta husto ang takna.
Ang iyang kahimtang nahulog sa alang-alang--
Kay ngano? Igo lang siyang gituka sa langgam,
Unta kon nahimo pa siya nga usa ka alibangbang
May igong kahimanan nga sa mga pagsulay ikaasdang.
Mao na usab nga misulay ang laing usa ka ulod,
Aron lamang ang tahas kaniya ipamatuod;
Ang kainit ug ang kangitngit iyang gi-antus,
Ug busa,sa pagkab-ut sa gipangandoy siya milampus.
Ang maayong kapalaran miabut ra gyud kaniya--
Gitugkan ug mga paku ug mikapa-kapa;
Hangtud nga sa kahanginan siya nagpa-anud-anud,
Ug sa hingpit mibiya sa iyang pagka-ulod.
Dan, kon mangandoy man kita nga maka-angkon
Sa kinabuhing dayon sa luyo sa kamatayon,
Ang kaagi sa ulod maoy angay tang panaminan--
Sa pailub ug pag-antus maoy takus tang panag-ingnan.
Aduna pa'y langit alang kang bisan kinsa--
Walay gipili kon asa man kini kun kanus-a;
Ang paglahutay mao ang labing mahinungdanon,
Uban ang pagpangandam pagdawat sa kamatayon.
Si Kristo ana-a sa katahum sa alibangbang,
Lamdanan sa mga ulod nga nagkamang-kamang,
Ug kaniya usab kita ugma damlag mahisama
Kon kita magbag-o diha sa tanaman sa gugma.
Bisang ang tawo sama sa kabus nga ulod,
Ang tawhanong kahimtang dili kay hangtud sa hangtud--
Samtang may kinabuhi, aduna pa'y kalauman
Nga mahimong alibangbang nga sa ulod gika-ibgan.
May panahon ra nga ang gabii mahimong adlaw,
Ug ang kolon sa bulawan sa tiilan sa bangaw
Atong hipalgan, ug sa Dios kanato paambitan
Tapus mo-agi ang mga pagsulay ug kasakitan.
